ARCHIWUM OSOBOWE > Janina Mieczyńska

Janina Mieczyńska

Janina Mieczyńska-Lewakowska (ur. 1888 -1981) – tancerka, choreografka, pedagożka, rektora Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej z siedzibą w Łodzi (1954–1955).

Ukończyła szkołę średnią, a także studia z malarstwa i rysunku w Warszawie. Uczęszczała na zajęcia w warszawskim Zakładzie Gimnastyki Szwedzkiej Heleny Kuczalskiej, następnie wyjechała za granicę i była słuchaczką Instytutu Rytmiki i Umuzykalnienia Emila Jaques-Dalcroze’a w Genewie i Hellerau pod Dreznem. Brała udział w kursach prowadzonych przez Mary Wigman (w Dreźnie, Monachium, Berlinie), Haralda Kreutzberga (w Salzburgu), Rosalię Chladek i Christine Baer-Frisell (w Laxenburgu ). W 1912 po ukończeniu nauki założyła szkołę Rytmiki i Plastyki w Warszawie, przekształconą w 1913 w filię Instytutu Jaques-Dalcroze’a, pod jej kierunkiem.

W latach 1915–1918 przebywała w Moskwie, gdzie studiowała w klasie fortepianu w Instytucie Muzycznym A.G. Szora, a także uczyła się w Szkole Tańca Artystycznego Ludmiły Aleksiejewej. Ponadto uczyła rytmiki w filii Instytutu Dalcroze’a w Moskwie.

W latach 1918–1919 uruchomiła ponownie działalność swojej szkoły, rozszerzając jej program o metody Isadory Duncan. Szkoła działała do września 1939.
W latach 1921–1932 była wykładowczynią rytmiki w Oddziale Dramatycznym Warszawskiego Konserwatorium, a w latach 1932–1939 wykładała rytmikę i plastykę w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej.

Podczas II wojny światowej prowadziła zajęcia konspiracyjnego PIST-u, m.in. w jej mieszkaniu przy ul. Marszałkowskiej oraz w Szkole Tańca Plastycznego przy Wilczej. W latach 1943–1944 pracowała jako choreografka tajnego Teatru Wojskowego. Po wyzwoleniu Polski spod okupacji niemieckiej współpracowała łódzkimi: Teatrem Wojska Polskiego (1946–1947), Teatrem im. Stefana Jaracza (1949–1950), Teatrem Powszechnym (1953–1954, 1980), Teatrem Młodego Widza (1954, 1958–1959), Teatrem Nowym (1955–1956), Teatrem Rozmaitości (1960). Ponadto po wojnie prowadziła w Łodzi własną Szkołę Tańca Artystycznego, od 1947 wykładała Państwowej Szkole Dramatycznej w Warszawie, a od 1946 w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej z siedzibą w Łodzi, w której w latach 1954–1955 była rektorą. Od 1956 kierowała sekcją rytmiki w Akademii Muzycznej w Łodzi.

Jej uczennicami i uczniami byli m.in.: Irena Prusicka, Halina Iwańska, Ziuta Buczyńska, Pola Nireńska, Alina Janowska, Elżbieta Barszczewska, Irena Eichlerówna, Nina Andrycz, Irena Kwiatkowska, Aleksander Bardini, Jan Kreczmar, Marian Wyrzykowski, Irena Turska.

Oprac. Katarzyna Kułakowska