ARCHIWUM OSOBOWE > Joanna Olczak-Ronikier

Joanna Olczak-Ronikier

Dramatopisarka, prozaiczka, scenarzystka. Urodzona 12 listopada 1934 w Warszawie; córka Tadeusza Olczaka, geofizyka i geologa, oraz Hanny Mortkowicz-Olczakowej, poetki, prozaika; wnuczka Janiny, autorki książek dla dzieci, tłumaczki, i Jakuba Mortkowiczów, obojga księgarzy i wydawców. W czasie okupacji niemieckiej ukrywała się wraz z matką i babką w Podkowie Leśnej, Żbikówku pod Pruszkowem i Piastowie, a następnie przebywała pod opieką sióstr niepokalanek w Warszawie. Po wojnie zamieszkała w Krakowie. W 1953 rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na IV roku przerwała naukę i zaangażowała się w prace tworzącej się grupy kabaretowej Piwnica pod Baranami. W 1956 wzięła ślub z Ludwikiem Zimmererem, korespondentem niemieckim i tłumaczem, po czym przeniosła się wraz z mężem do Warszawy. Przez następne lata pisała teksty i piosenki dla Piwnicy pod Baranami. W druku debiutowała w 1966 jako autorka utworu dramatycznego Ja – Napoleon albo o potędze wyobraźni, opublikowanego w „Dialogu” (nr 9). Po rozwodzie osiadła na stałe w Krakowie. W 1981-83 była kierownikiem literackim Teatru Bagatela w Krakowie, a w 1989-98 Teatru Ludowego w Nowej Hucie. Pracowała także jako kierownik produkcji filmów dokumentalnych oraz seriali i filmów fabularnych. W 2002 otrzymała Nagrodę Literacką Nike za opowieść rodzinną W ogrodzie pamięci.

Z pierwszego małżeństwa ma córkę Katarzynę (ur. 1961), dziennikarkę i tłumaczkę. Ponownie wyszła za mąż za Michała Ronikiera, tłumacza, reżysera i producenta filmowego. Mieszka w Krakowie.

Oprac. Marlena Sęczek (https://nplp.pl/artykul/joanna-olczak-ronikier/)