ARCHIWUM OSOBOWE > Estera Wodnarowa
Estera Wodnarowa
Estera Wodnarowa, z domu Wajngort (1912–1993), reżyserka. W 1934 ukończyła kurs pedagogiczny w Szkole Umuzykalnienia i Tańca Scenicznego Tacjanny i Stefana Wysockich w Warszawie, potem pracowała jako nauczycielka rytmiki i reżyserka przedstawień szkolnych. Słuchaczką PIST była w latach 1936–1939. Związana z ruchem lewicowym, należała do akademickiej Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie”, a od 1932 komunistycznego ZMP. Reżyserowała i występowała w robotniczych zespołach Czerwonej Latarni i Teatru Eksperymentalnego. Po wojnie, w 1945–1948 była zaangażowana w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi, najpierw jako reżyserka, potem jako asystentka reżysera. W latach pięćdziesiątych na tym stanowisku pracowała w teatrach warszawskich: Nowym, Narodowym i Ateneum. Reżyserowała montaże literackie prezentowane w czasie rocznic PRL. Wspólnie z mężem, Mieczysławem Wodnarem (pułkownikiem Wojska Polskiego, badaczem lewicowych amatorskich zespołów teatralnych dwudziestolecia międzywojennego), napisała książkę "Polskie sceny robotnicze 1918-1939. Wybór dokumentów i relacji" (Warszawa 1974).
Przedstawienia
Chatterton, 1955
Tu mówi Tajmyr, 1949
Recenzje
Inne