HyPaTia to feministyczny projekt badawczy, którego celem jest odnalezienie, przywrócenie pamięci, udokumentowanie i upowszechnienie wiedzy o kobietach tworzących historię polskiego teatru.
Służyć mają temu materiały gromadzone na tej stronie - biblioteka dramatów, archiwum osobowe, zbiór tekstów programowych oraz wideoteka rozmów.
Teksty, wycinki i archiwalia są w dalszym ciągu skanowane - będzie ich więc przybywać, a biblioteka i archiwum będą dalej rozwijane. W tej chwili archiwalia i wycinki pochodzą w przeważającej mierze ze zbiorów Pracowni Dokumentacji Teatru Instytutu Teatralnego oraz ze Zbiorów Specjalnych i Dokumentacji Teatru Instytutu Sztuki PAN, a dramaty - ze zbiorów Biblioteki Narodowej, archiwum miesięcznika "Dialog" oraz archiwów prywatnych.
Notacje filmowe to własne archiwum HyPaTii.
Czy kasyna online są bezpieczne?
Operatorzy kasyn online na TopkasynoOnline w Polsce są zobowiązani do licencjonowania swoich stron hazardowych przez odpowiednie władze, aby móc oferować usługi hazardowe w ramach prawa. Strony casino online w Polsce, które tego nie robią, są uważane za nieuczciwe i nie są polecane do korzystania z nich. Zdecydowana większość stron kasynowych w sieci stara się o regulacje od renomowanych organizacji, takich jak UK Gambling Commission, Malta Gambling Authority czy rząd Gibraltaru. Licencjonowane kasyna są uważane za bezpieczne i uczciwe.
Gry w kasynach internetowych na TopKasynoOnline http://topkasynoonline.com/ są innowacyjne i opłacalne, zapewniając bezcenne chwile zabawy. Również bonusy są czymś, czego nie znajdziesz w kasynach stacjonarnych. Oczywiście, kierownictwo może przysłać darmowego drinka do stolika, ale kasyna online okazują hojność w bardziej bezpośredni sposób - poprzez zestawy darmowych spinów, oferty cashback, bonusy od depozytu i ekskluzywne nagrody turniejowe, takie jak bilety na wakacje lub drogie urządzenia techniczne.
HyPaTia is a feminist research project whose aim is to find and restore the memory of women who have built the history of Polish theatre and to document and disseminate knowledge about them. The materials collected on this website serve this very purpose as a drama repository, a biographical archive, a collection of theatrical reflections and a collection of video interviews.
Texts, news clippings and archival materials are still being scanned, therefore the databse will be growing, and the repository and the archive will be further developed. At the present moment, the archives and news clippings come mostly from the collections of the Theatre Documentation Unit of the Warsaw Theatre Institute and from the Special Collections and Theatre Documentation of the Institute of Art, the Polish Academy of Sciences, while the dramas – from the collections of the Polish National Library, the archives of the Dialog monthly as well as from private archives.
Film Notations has been created as HyPaTia's own archive.
LOSOWO WYJĘTE Z ARCHIWUM
Antonina Sokolicz
Antonina Merkel (1879-1942). Aktorka, pisarka, publicystka, tłumaczka, działaczka społeczna zaangażowana w działalność polskiego ruchu socjalistycznego i komunistycznego.
Po ukończeniu prywatnej pensji w 1896 roku pracowała jako nauczycielka, równocześnie ucząc się w szkole dramatycznej Karola Kopczewskiego w Łodzi. Po jej ukończeniu w 1899 roku pracowała jako aktorka (pod pseudonimem Antonina Sokolicz) w teatrach objazdowych, występowała m. in. w Kaliszu, Poznaniu, Lublinie, Płocku, Sosnowcu, Lwowie, Kijowie i Mińsku. W 1902 roku wstąpiła do PPS, a od 1904 roku współpracowała z Organizacją Bojową PPS. Jako kurierka wzięła udział w rewolucji 1905 roku, za co została aresztowana. Po uwolnieniu musiała opuścić Królestwo Polskie, mieszkała w Galicji i występowała między innymi w Teatrze Ludowym w Krakowie. W 1908 porzuciła karierę aktorską i wyjechała do Paryża, gdzie jako wolna słuchaczka studiowała nauki społeczne na Sorbonie. W 1909 roku zadebiutowała szkicem Juliusz Słowacki, a następnie zaczęła pisać utwory dramatyczne, głównie dla zespołów amatorskich. W czasie I wojny światowej odwiedzała skupiska polskie w Rosji, wygłaszając odczyty patriotyczne i organizując wieczory literackie – dotarła w ten sposób aż do Mandżurii i Szanghaju. Po zakończeniu wojny wyszła za mąż za architekta, Ludwika Merkla i zamieszkała w Warszawie. Była współzałożycielką Stowarzyszenia Spółdzielczego „Książka”, które publikowało m. in. pisma lewicowych myślicieli – w tym Karola Marksa, Fryderyka Engelsa i Piotra Kropotkina; po jego zamknięciu współzakładała kolejne lewicowe wydawnictwo „Tom”, którym od 1931 roku kierowała. Założyła i prowadziła towarzystwo Scena i Lutnia Robotnicza (1919–1922), amatorski teatr robotniczy; była współzałożycielką i działaczką Uniwersytetu Ludowego; wygłaszała liczne odczyty poświęcone kulturze proletariatu. Wstąpiła do KPP, w 1922 roku kandydowała do senatu z listy komunistycznej organizacji Związek Proletariatu Miast i Wsi. Współpracowała z dziennikiem „Naprzód” (1918–1919), z „Kulturą Robotniczą”, oficjalnym organem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (1922–1923) oraz z „Nową Kulturą” (1923–1924). W latach 1923–1924, 1926–1929 i 1934–1936 z ramienia m. in. Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom oraz Polskiego Towarzystwa Robotniczo-Farmerskiego podróżowała po Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, wygłaszając odczyty polityczne w środowiskach polonijnych. Po powrocie do kraju w 1936 roku została za swoją działalność aresztowana i uwięziona na Pawiaku.
Po wybuchu II wojny światowej brała udział w działalności lewicowych organizacji konspiracyjnych. Aresztowana przez Gestapo w 1942, została przewieziona do obozu Auschwitz-Birkenau, gdzie zmarła.