MENU
Henryka Rodkiewicz Monika Milewska Zuzanna Łozińska Janina Orsza-Łukasiewicz Magdalena Mrozińska Zofia Modrzewska Zofia Mellerowa Eleonora Wręby-Bucewiczowa Natalia Gołębska Stefania Siatkowska Krystyna Janda Anna Onichimowska Ewa Skibińska Halina Lubicz Zofia Wójcicka-Chylewska

  Facebook      Instagram     Youtube     Vimeo

 

HyPaTia to feministyczny projekt badawczy, którego celem jest odnalezienie, przywrócenie pamięci, udokumentowanie i upowszechnienie wiedzy o kobietach tworzących historię polskiego teatru.

Służyć mają temu materiały gromadzone na tej stronie - biblioteka dramatów, archiwum osobowe, zbiór tekstów programowych oraz wideoteka rozmów.

 

Teksty,  wycinki i archiwalia są w dalszym ciągu skanowane - będzie ich więc przybywać, a biblioteka i archiwum będą dalej rozwijane. W tej chwili archiwalia i wycinki pochodzą w przeważającej mierze ze zbiorów Pracowni Dokumentacji Teatru Instytutu Teatralnego oraz ze Zbiorów Specjalnych i Dokumentacji Teatru Instytutu Sztuki PAN, a dramaty - ze zbiorów Biblioteki Narodowej, archiwum miesięcznika "Dialog" oraz archiwów prywatnych.

 

Notacje filmowe to własne archiwum HyPaTii.

Czy kasyna online są bezpieczne?

Operatorzy kasyn online na TopkasynoOnline w Polsce są zobowiązani do licencjonowania swoich stron hazardowych przez odpowiednie władze, aby móc oferować usługi hazardowe w ramach prawa. Strony casino online w Polsce, które tego nie robią, są uważane za nieuczciwe i nie są polecane do korzystania z nich. Zdecydowana większość stron kasynowych w sieci stara się o regulacje od renomowanych organizacji, takich jak UK Gambling Commission, Malta Gambling Authority czy rząd Gibraltaru. Licencjonowane kasyna są uważane za bezpieczne i uczciwe.

Gry w kasynach internetowych na TopKasynoOnline http://topkasynoonline.com/ są innowacyjne i opłacalne, zapewniając bezcenne chwile zabawy. Również bonusy są czymś, czego nie znajdziesz w kasynach stacjonarnych. Oczywiście, kierownictwo może przysłać darmowego drinka do stolika, ale kasyna online okazują hojność w bardziej bezpośredni sposób - poprzez zestawy darmowych spinów, oferty cashback, bonusy od depozytu i ekskluzywne nagrody turniejowe, takie jak bilety na wakacje lub drogie urządzenia techniczne.

 

HyPaTia is a feminist research project whose aim is to find and restore the memory of women who have built the history of Polish theatre and to document and disseminate knowledge about them. The materials collected on this website serve this very purpose as a drama repository, a biographical archive, a collection of theatrical reflections and a collection of video interviews.

Texts, news clippings and archival materials are still being scanned, therefore the databse will be growing, and the repository and the archive will be further developed. At the present moment, the archives and news clippings come mostly from the collections of the Theatre Documentation Unit of the Warsaw Theatre Institute and from the Special Collections and Theatre Documentation of the Institute of Art, the Polish Academy of Sciences, while the dramas – from the collections of the Polish National Library, the archives of the Dialog monthly as well as from private archives.

 

Film Notations has been created as HyPaTia's own archive.

 

LOSOWO WYJĘTE Z ARCHIWUM

Malwina Szczepkowska

Malwina Szczepkowska

Malwina Szczepkowska (ur. 30 lipca 1909, Pińczów, Polska - zm. 2 czerwca 1977, Gdańsk, Polska)
Pisarka, teatrolożka, reżyserka. Maturę zdała w Wilnie, a następnie ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała w 1929 roku w "Gazecie Warszawskiej". Swoje pierwsze wiersze i opowiadania zamieszczała w prasie codziennej i periodykach. W 1933 roku ukazała się jej pierwsza powieść "Dom na prowincji", a w 1939 roku toruńskie radio nadało pierwsze słuchowisko zatytułowane "Tajemnica Marii Celeste". W 1940 roku zamieszkała na stałe w Warszawie, gdzie początkowo pracowała w sklepie z wyrobami tytoniowymi (czerwiec 1940 - lipiec 1943 roku), a później uruchomiła własny warsztat tkacki. W 1944 roku została wysiedlona i do końca wojny mieszkała w rodzinnym Pińczowie. W 1945 roku znalazła się w Gdańsku, gdzie spędziła resztę życia. Na Wybrzeżu aktywnie włączyła się w rozwój życia kulturalnego, między innymi współuczestniczyła w powstaniu Oddziału Związku Literatów Polskich oraz stworzyła Teatr Oświatowy Gdańskiego Zespołu Artystycznego, którym kierowała. W latach 1945-1948 była referentką literacką Wydziału Kultury i Sztuki Zarządu Miejskiego w Gdańsku. Przez pięć lat (1948-53) pełniła funkcję kierownika literackiego w Teatrze Wybrzeże. W tym czasie została reżyserką, zdając eksternistycznie egzamin reżyserski. W 1953 roku Szczepkowska opuściła na cztery lata Wybrzeże przenosząc się najpierw do Torunia, a później, do Kalisza i reżyserowała sztuki w tamtejszych teatrach. W 1957 roku powróciła do Gdańska i przez kilka lat kierowała Gdańskim Studiem Rapsodycznym (do 1961 roku), a przez kilkanaście lat była kierownikiem działu artystycznego w gdańskim oddziale Polskiego Radia. W 1968 roku napisała książkę poświęconą teatrowi "20 lat teatru na Wybrzeżu".
Oprócz działalności teatralnej i radiowej nadal pisała słuchowiska ("Tajemnica Marii Celeste"1939; "Owoce burzy" 1945 ; "Czas orania" 1946 ; "Wiek klęski" 1955 ; "Pierwszy oficer mówi prawdę" 1961 ; "Strona orła" 1962 ; "Śnieg zasypie ślady" 1962 ; "Urszula Szmit robi karierę" 1962 ; "Wołanie w słońcu" 1962 ; "Niedzielne popołudnie" 1963 ; "Pożegnanie z ojcem" 1963 ; "Deszcz" 1968 ; "Węzeł" 1969) i powieści ("Dom na prowincji" 1933 ; "Schody w górę" 1934 ; "Dom chorych dusz" 1938, 1957, 1960 ; "Muszę kłamać" 1939 ; "Maska profesora Brandla" 1959 ; "Tajemnica za każdymi drzwiami" 1959 ; "Trzeciej na imię śmierć" 1971 ; "Ręka" 1972). Szczepkowska jest także autorką kilku utworów scenicznych, między innymi: "Genewa, Paqius Nr 10" (1947), "Gwiazdy dla wszystkich" (1960), "Czy mogę skorzystać z telefonu?" (1966), "Chłopiec z dobrego domu" (1967), "Powrót do rodzinnego domu" (1974).
Była członkinią Związku Zawodowego Literatów Polskich, a później Związku Literatów Polskich (od 1936 roku).

Przedstawienia

Kopernik, 1953
Madame Sans-Gene, 1957
Wassa Żelaznowa, 1950
Zamek w Czorsztynie, 1948

Wywiady

Rozmowy o teatrze
Książka i scena

Artykuły

Gdańscy literaci
Malwina Szczepkowska
Dzielenie się chlebem kultury
Duża scena
Czy mogę skorzystać z telefonu?
RTV, wrzesień 1968
Gdańskie Studio Rapsodyczne i "Galileusz" Brechta
"Niedzielne popołudnie"
Krokodyl
Chłopiec z dobrego domu
Malwina, czyli domyślność serca

Dokumenty

Odpis oceny drugiego spektaklu warsztatowego, 27 maja 1957
Odpis z Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego w Warszawie
Opinia o warsztacie reżyserskim M. Szczepkowskiej, 12 czerwca 1951
Opinia o warsztacie reżyserskim M. Szczepkowskiej, 16 czerwca 1951
Pismo do Mecenasa, 13 stycznia 1960
Pismo w sprawie odebranego uprawnienia, 12 stycznia 1960
Pismo w sprawie przesłania legitymacji członkowskiej, 18 października 1958
Podanie o przyjęcie na członka rzeczywistego SPATiF, 21 maja 1957
Prośba o nadesłanie decyzji w sprawie warsztatu reżyserskiego M. Szczepkowskiej, 26 września 1951
Prośba o opinię na temat drugiej sztuki warsztatowej M. Szczepkowskiej, 2 lipca 1952
Prośba o przesłanie legitymacji, 13 października 1958
Prośba o przyjęcia na członka ZASP, 24 czerwca 1957
Prośba o wydelegowanie Komisji dla oceny drugiej sztuki warsztatowej, 22 kwietnia 1952
Prośba o wydelegowanie Komisji dla oceny sztuki, 17 maja 1951
Prośba o zakomunikowanie M. Szczepkowskiej decyzji komisji, 12 listopada 1951
Radca Prawny do M. Szczepkowskiej, 21 stycznia 1960
Zawiadomienie o przyjęciu do ZASP, 8 sierpnia 1951
Życiorys