MENU

ARCHIWUM OSOBOWE > Stanisława Zbyszewska

Stanisława Zbyszewska

Stanisława Zbyszewska, z Jordan-Winiarskich, 2° v. Kisielińska (10 I 1904 Warszawa -21 XII 1961 Wroc­ław), aktorka, reżyser. Była córką Józefa Jordan-Winiarskiego i Stanisławy z Sierpińskich, żoną Feliksa Z. Po ukończeniu gimn. studiowała na wydziale filoz. Uniw. Warsz.; równocześnie uczyła się w konserwato­rium śpiewu i gry na skrzypcach. Początkowo wystę­powała pod nazwiskiem panieńskim. W 1922 została przyjęta do Instytutu Reduty i od sez. 1922/23 rozpo­częła pracę w Reducie w Warszawie. Wkrótce poślubiła aktora Feliksa Zbyszewskiego i odtąd używała stale jego nazwiska. W sez. 1924/25 występowała okresowo w warsz. T. Narodowym, w 1925-27 w zespole Reduty w Wilnie (sez. 1925/26) i w Grodnie (sez. 1926/27). Brała również w tych latach udział w licznych objazdach Reduty. W sez. 1927/28 występowała w T. Miejskim w Grodnie, w sez. 1928/29 w T. Placówka Żywego Słowa w Ateneum w Warszawie; w 1929-31, a następnie w sez. 1932/33 i w 1935-37 grała w T. Polskim w Ka­towicach (w ostatnim sez. także reżyserowała, m.in. "Niespodziankę"), w sez. 1931/32 w t. Jaskółka w War­szawie, w sez. 1937/38 w T. Kameralnym w Częstocho­wie (tu także reżyserowała), w sez. 1938/39 w Kaliszu.
Podczas II wojny świat. nie występowała, przebywała na Lubelszczyźnie. Zaraz po wyzwoleniu w 1945 zało­żyła półamatorski t. w Krasnymstawie. W sez. 1945/46 występowała w T. Kameralnym TUR w Krakowie. Następnie pracowała jako aktorka i reżyser na scenach: T. Miejskiego w Opolu (sez. 1946/47), T. Miejskiego w Sosnowcu (sez. 1947/48), T. im. Żeromskiego w Kiel­cach i Radomiu (sez. 1948/49), T. im. Węgierki w Białymstoku (sez. 1949/50) i znowu T. Ziemi Opolskiej w Opolu (sez. 1950/51). Od stycznia 1952 była głównym reżyserem T. Młodego Widza (od 1957 T. Rozmaitości) we Wrocławiu; na scenie tej pracowała do zgonu. Reżyserowała też gościnnie w innych t., m.in. w 1953 T. Dolnośląskim w Świdnicy, w 1958 w Bałtyckim T. Dramatycznym w Koszalinie, w 1961 w T. im. Siemaszkowej w Rzeszowie. Była działaczką i organiza­torką amatorskiego ruchu teatralnego. Grała początkowo role amantek, później także cha­rakterystyczne; ważniejsze: Klara ("Śluby panieńskie"), Mirandolina ("Mirandolina"), Aniela ("Grzegorz Dynda­ła"), Helena ("Lekkomyślna siostra"), Klara i Podstolina ("Zemsta"), Panna Młoda i Marysia ("Wesele"), Smugoniowa ("Uciekła mi przepióreczka"), Infantka ("Cyd"), Lulu ("Skiz"), Joanna ("Dom kobiet"). Reżyserowała m.in. "Cyda", "Wieczór Trzech Króli", "Parady", "Damy i huzary", "Gwałtu co się dzieje", "Żółtą szlafmycę", "Dom kobiet", "Zaklinacza deszczu".
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Przedstawienia

Cyd, 1956

Recenzje

Kłopoty z mężczyznami, 1955

Recenzje

Maturzyści, 1955

Recenzje

Pasztet, jakich mało, 1960

Recenzje

Klub kawalerów, 1950

Recenzje

Młodość ojców, 1951

Recenzje

Noce narodowe, 1949

Recenzje

Szczęście Frania, 1950

Recenzje

Świerszcz za kominem, 1946

Recenzje

Artykuły

Zdjęcia

Dokumenty

Inne