ARCHIWUM OSOBOWE > Ewa Szumańska

Ewa Szumańska

Ewa Szumańska-Szmorlińska (1921–2011) – pisarka, reportażystka, scenarzystka filmowa, autorka słuchowisk radiowych i satyryczka.
Żona Zbigniewa Szmorlińskiego, inżyniera, wykładowcy Politechniki Wrocławskiej.
Kształci się w podziemnym PIST w czasie II wojny światowej, a po wojnie studiuje historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Łódzkim. Uczy się też aktorstwa w studio przy Starym Teatrze w Krakowie
Podczas II wojny światowej zostaje zaprzysiężona jako żołnierka Armii Krajowej. Pod pseudonimem „Wanda II” służy w grupie nr 6 kontrwywiadu Okręgu Warszawskiego przy Komendzie Głównej ZWZ AK, która zajmuje się rozpracowywaniem osób podejrzanych i ostrzeganiem sprzyjających podziemiu osób trzecich przed donosami. Uczestniczy w powstaniu warszawskim. Jeniec stalagu IV-B/H Zeithain.
Debiutuje w 1944 roku jako reportażystka, w 1946 na scenie jako aktorka (występuje w teatrach krakowskich, łódzkich i wrocławskich), w 1947 w prasie ("Tygodnik Powszechny", "Obecność"), w radiu w 1948, a w literaturze w 1963.
Od 1958 współautorka programu „Studio 202” w Polskim Radio Wrocław; współtwórczyni Programu III Polskiego Radia, znana m.in. z popularnej serii skeczy „Z pamiętnika młodej lekarki”. Po wprowadzeniu stanu wojennego jest zmuszona do odejścia z Polskiego Radia.
W 1977 otrzymuje nagrodę miasta Wrocławia, a w 1999 – nagrodę prezydenta Wrocławia.

Oprac. Katarzyna Kułakowska
Foto: Mirosław Stankiewicz/Archiwum Polskiego Radia