ARCHIWUM OSOBOWE > Janina Porazińska

Janina Porazińska

Janina Porazińska (1888-1971) - poetka, pisarka, dramatopisarka. Autorka książek dla dzieci. Tłumaczka literatury skandynawskiej.

Urodzona się 29 września 1888 roku w Lublinie. Córka Heleny z d. Saryusz-Bielskiej i Edwarda Porazińskiego, urzędnika bankowego. Siostra poetki i pisarki dla dzieci, Stefani Zawadzkiej i Edwarda.

Uczęszczała na pensję swojej stryjenki Natalii Porazińskiej w Warszawie. Studiowała na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Silnie związana z prasą, na łamach której debiutowała („Wędrowiec” – tygodnik społeczno-kulturalny, 1903), by później rozpocząć współpracę z czasopismami dla dzieci („Przyjaciel Dzieci”, „Promyk”, „Promyczek”). W 1917 założyła czasopismo „Płomyk”, które przetrwało do roku 1991. Na łamach własnego czasopisma poruszała tematykę bliską jej sercu: folklor, tradycja, piękno Polski oraz miłość do zwierząt. Pełniła również funkcję redaktora naczelnego „Płomyczka”, „Poranka” i „Słonka”. Zawodowo – urzędniczka Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Pisała, wiersze i książki dla dzieci. Jej ulubioną formą były kołysanki. Do najbardziej znanych utworów autorstwa Janiny Porazińskiej należą: „W Wojtusiowej izbie”, "Smyku, smyku na patyku”, „Psotki i śmieszki”, „Baśń o siedmiu krukach”, „Czarodziejska księga” oraz „Pamiętnik Czarnego Noska”. Jej twórczość łączyła w sobie elementy tradycji, baśni i folkloru z nowoczesnym podejściem do potrzeb młodego odbiorcy.

Otrzymała nagrodę Związku Literatów Polskich, Krzyż Oficerski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarła 2 listopada 1971 roku w Warszawie.