ARCHIWUM OSOBOWE > Maria d'Alphonse

Maria d'Alphonse

Maria d’Alphonse (właść. Maria Irena d’Alphonse De Saint Omer) (1910-1984) - reżyserka, aktorka, kierowniczka artystyczna teatrów.
Urodziła się w Kaliszu. Była córką Józefa d'Alphonse i Anastazji Kazimiery z d. Nowak. Ukończyła gimnazjum humanistyczne. Zdała maturę gimnazjalną. W 1931–1934 była słuchaczką Instytutu Reduty w Warszawie. W 1934 zdała egzamin aktorski ZASP-u i do 1939 należała do Zespołu Reduty. W 1935 brała udział w objeździe Reduty po Pomorzu i występowała między innymi w Gdańsku. Współpracowała z Teatrem Szkolnym Reduty. Była asystentką Marii Dulęby oraz opiekowała się młodzieżą Okopu (1937–1939).
Po wojnie mieszkała i pracowała w Poznaniu. W latach 1945–1948 uczyła dykcji w Szkole Dramatycznej przy Teatrze Polskim. Od sezonu 1945/46 była główną reżyserką w Miejskim Teatrze Marionetek (od 1 września 1946 pod nazwą Teatr Aktora i Lalki, od 1 grudnia 1949 – Teatr Młodego Widza), gdzie wraz z jego dyrektorką, Haliną Lubicz tworzyła żywy plan, pracując z dziećmi i młodzieżą. Od 1 stycznia 1952 po włączeniu Teatru Młodego Widza do Teatrów Dramatycznych, reżyserowała także w Teatrze Polskim, Nowym, Komedii Muzycznej.
Od 1 maja 1953 objęła kierownictwo artystyczne Teatru im. Fredry w Gnieźnie i pełniła je do 30 września 1955. Od 1 października 1955 do 30 września 1958 była kierowniczką artystyczną sceny toruńskiej Teatru Ziemi Pomorskiej. Od 1 października 1958 do końca sezonu 1974/75 nadal pracowała w Toruniu (od 1960 pod nazwą Teatr im. Wilama Horzycy).
W 1960 zdała egzamin reżyserski. Nie założyła rodziny, całe życie opiekowała się młodymi adeptami sztuki aktorskiej, przygotowując ich do zawodu. Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 1980 mieszkała w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie 13 marca 1984 roku zmarła. Została pochowana na warszawskich Powązkach.

Oprac. Agata Łukaszewicz, Katarzyna Kułakowska