ARCHIWUM OSOBOWE > Stanisława Fleszarowa-Muskat
Stanisława Fleszarowa-Muskat
Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) - powieściopisarka, poetka, publicystka i dramatopisarka.
Urodzona 21 stycznia 1919 roku w Siennowie. Córka Wandy z d. Isakiewicz i Władysława Krzyckiego, nauczyciela i kierownika szkoły powszechnej, a potem burmistrza Koła. Młodsza siostra Zygmunta. Żona prawnika, Jerzego Fleszara (od 1942; rozwód w 1952); następnie żona reżysera i kierownika artystycznego teatru, Tadeusza Muskata (od 1957).
W 1936 roku ukończyła prywatne Gimnazjum Koedukacyjne Towarzystwa „Oświata” w Kole i rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim.
Po wybuchu II wojny światowej została wywieziona na roboty przymusowe do Bawarii (1941). W 1942 przedostała się do Lwowa, a wiosną 1944 przyjechała do Częstochowy. Od 1945 roku mieszkała na Wybrzeżu, w latach 1946–1950 pracowała w Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. W latach 1950–1953 była kierowniczką literacką Teatru Wybrzeże w Gdańsku, a w latach 1953–1955 kierowniczką artystyczną gdańskiej Estrady. W latach 1954–1955 i 1966–1971 była prezeską Oddziału Gdańskiego Związku Literatów Polskich. Współpracowała z „Dziennikiem Bałtyckim”, „Głosem Wybrzeża, „Tygodnikiem Morskim” i miesięcznikiem „Litery”.
Jest autorką blisko 700 utworów literackich, wielokrotnie filmowanych i wystawianych na scenie; pisała powieści, scenariusze filmowe, opowiadania i dramaty.
Odznaczona m.in. Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955), Krzyżem Kawalerskie Orderu Odrodzenia Polski (1964), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1969), Złotą Odznaką „Zasłużony Pracownik Morza” (1970), Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1971), Brązowym Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1976), Brązowym Medalem za zasługi dla Marynarki Wojennej PRL (1978), Medalem „Zasłużonemu dla polskiej marynistyki” (1980), Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1985), Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” i Odznaką honorową „Za Zasługi dla Gdańska”. Nagradzana wielokrotnie za twórczość literacką i dramaturgiczną.
Zmarła 1 października 1989 w Sopocie, gdzie została pochowana na cmentarzu komunalnym.
Oprac. Agata Chałupnik
Dramaty