ARCHIWUM OSOBOWE > Krystyna Uniechowska-Dembińska

Krystyna Uniechowska-Dembińska

Ur. 1929 i zm. 2011 w Warszawie, pisarka, tłumaczka scenariuszy filmowych. Pochodziła z rodziny arystokratycznej. Jej ojcem był ceniony grafik i ilustrator Antoni Uniechowski (herbu Ostoja), a matką urodzona w Wenecji Maria Assunta z domu de Liguori, z którą babka Uniechowskiej, Jadwiga de Liguori z Chludzińskich uciekła od włoskiego męża do Polski. W międzywojniu mieszkała w Warszawie, wakacje spędzała często w majątku Amelii i Kazimierza Zdziechowskich w Słaboszewku na Pałukach. Matkę straciła w 1941 roku. Po upadku powstania razem z ojcem schroniła się w dworku Rzędowice na Kielecczyźnie u wuja Janusza Zdziechowskiego, a następnie przeniosła się do Krakowa. Po powrocie do Warszawy w 1949 roku podjęła studia w Akademii Nauk Politycznych i na wydziale dramaturgicznym Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Przez ponad 40 lat (do końca lat 90.) pracowała jako tłumaczka i dialogistka w Studiu Opracowań Filmowych. Debiutowała książką o ojcu Antoni Uniechowski o sobie i innych w 1961 roku. Pisała powieści inspirowane historiami rodzinnymi, m.in. Apokryf wenecki o rodzinie matki (2004), oraz własnymi doświadczeniami, m.in. Był pałac o Rzędowicach czy Złota 9. Kino Palladium (2008). Była współautorką wspomnień Franciszka Starowieyskiego, Franciszka Starowieyskiego opowieść o końcu świata, czyli reforma rolna (1994). Twórczość prozatorską poprzedziły próby dramatopisarskie: sztuki "Płyty" i "Judyty", obydwie opublikowane przez „Dialog” w 1957 roku. Pochowano ją w rodzinnej kaplicy w Borkowicach. Czterokrotnie wychodziła za mąż.