ARCHIWUM OSOBOWE > Zofia Jaremowa
Zofia Jaremowa
Zofia Jaremowa, z domu Leśniewska (1919 - 2008) - artystka teatru lalek, scenografka, reżyserka, krytyczka, założycielka i wieloletnia dyrektorka Teatru "Groteska" w Krakowie.
Ukończyła Gimnazjum Królowej Jadwigi w Warszawie, następnie studia na wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego.
W okresie studiów nawiązała współpracę z teatrem "Cricot" Józefa Jaremy, którego została żoną i najbliższą współpracownicą.
Wraz z wybuchem wojny wojny zamieszkali w Grodnie, gdzie Zofia została kierowniczką pracowni plastycznej Państwowego Polskiego Teatru Lalek, przeniesionego w 1940 roku do Nowogródka.
W 1941 Jeremowie wrócili do Warszawy, gdzie spędzili resztę wojny. Po powstaniu warszawskim Jaremowa trafiła do obozu w Stutthoffie, potem do obozu w Altvorwer, w okolicy Grudziądza.
W 1944 roku udało się Jeremom uciec do Krakowa, gdzie rozpoczęli prace nad otwarciem sceny lalkowej - Teatru "Groteska". W czasem zaprosili do współpracy wielu znakomitych plastyków - Andrzeja Stopkę, Jerzego Szymańskiego, Kazimierza Mikulskiego, Jerzego Skarżyńskiego, Lidię Minticz. Zofia Jaremowa została dyrektorką i reżyserką "Groteski", z której uczyniła teatr świetnych scenografów i malarzy. Pośród rozmaitych realizacji repertuarowych dla dzieci, w 1955 roku twórcy "Groteski" pokusili się o stworzenie teatru lalek dla dorosłych.
Po otwarciu w 1954 roku Oddziału Lalkarskiego Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie, Jaremowa zaczęła prowadzić tam zajęcia praktyczne.
Oprac. Katarzyna Kułakowska. Źródło: Alicja Rubczak, Zofia Jeremowa, https://culture.pl/pl/tworca/zofia-jaremowa.
Przedstawienia
Kartoteka, 1961
Recenzje
Ballady i bajki, 1997
Recenzje
Cuda i dziwy, 1994
Recenzje
Dedykowane Jałcie, 1992
Recenzje
Dom na granicy, 1990
Recenzje
Gdyby Adam był Polakiem, 1964
Recenzje
Hazard, 1972
Recenzje
Janko Muzykant, 1969
Recenzje
Konik Garbusek, 1950
Recenzje
Która godzina, 1964
Recenzje
Letni dzień, 1986
Recenzje
Nowe szaty króla, 1951
Recenzje
Opera za trzy grosze, 1958
Recenzje
Orfeusz w piekle, 1956
Recenzje
Wicehrabia przepołowiony, 1978
Recenzje
Zwierzęta hrabiego Cagliostro, 1972
Recenzje
Teksty metateatralne
Lalka w służbie metafory
Finita la comoedia
Był sobie więzień
Wieczór trzech króli
Historia o żołnierzu
Artykuły
Zdjęcia
Dokumenty
G. Holoubek do Z. Jaremowej w sprawie delegacji Zarządu Głównego Prezudium do Krakowa, 26 maja 1970
H. Szletyński do Komitetu Nagród Państwowych w sprawie Z. Jaremowej
Odpowiedź z ZG ZASP do Oddziału w Krakowie w sprawie podania Z. Jaremowej o zapomogę, 17 maja 1963
Pismo z ZASP informujące o przyznaniu zapomogi, 14 maja 1963
Wniosek o nadanie W. Jaremie Kawalerskiego Krzyża Odrodzenia, 1956
Z. Jaremowa do ZG ZASP z prośba o jednorazowy zasiłek, 22 lutego 1963
Zofia Jaremowa do SPATiF w sprawie obecności na zebraniu, 11 grudnia 1976
Wniosek Koła ZASP Kraków o przyznanie nagrody dla Z. Jaremowej, 10 października 1971
Przebieg pracy zawodowej oraz wyjątki z recenzji polskich i zagranicznych
Inne

