Helena Gruszecka Eugenia Herman Stanisława Perzanowska Leokadia Serafinowicz Stefania Domańska Izabella Cywińska Krystyna Feldman Zofia Małynicz Ewa Kołogórska Zofia Modrzewska Wanda Laskowska Maria Maj Teresa Sawicka Irena Eichlerówna Natalia Gołębska

HyPaTia to feministyczny projekt badawczy, którego celem jest odnalezienie, przywrócenie pamięci, udokumentowanie i upowszechnienie wiedzy o kobietach tworzących historię polskiego teatru.

Służyć mają temu materiały gromadzone na tej stronie - biblioteka dramatów, archiwum osobowe, zbiór tekstów programowych oraz wideoteka rozmów.

 

Teksty,  wycinki i archiwalia są w dalszym ciągu skanowane - będzie ich więc przybywać, a biblioteka i archiwum będą dalej rozwijane. W tej chwili archiwalia i wycinki pochodzą w przeważającej mierze ze zbiorów Pracowni Dokumentacji Teatru Instytutu Teatralnego oraz ze Zbiorów Specjalnych i Dokumentacji Teatru Instytutu Sztuki PAN, a dramaty - ze zbiorów Biblioteki Narodowej, archiwum miesięcznika "Dialog" oraz archiwów prywatnych.

 

Notacje filmowe to własne archiwum HyPaTii.

LOSOWO WYJĘTE Z ARCHIWUM

Irena Wojutycka

Irena Wojutycka

Irena WOJUTYCKA, zamężna Saciuk (24 XI 1919 Kamienica k. Bielska - 31 VII 1973 Łódź), aktorka-lalkarka, reżyser. Była córką Józefa W. i Ger­trudy z Halladych, żoną śpiewaka Andrzeja Saciuka. Ukończyła lic. i średnią szkołę muz. w Bielsku. Od 1937 studiowała w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, ale nie ukończyła jej z powodu wy­buchu II wojny światowej. W 1948-57 pracowała jako aktorka-lalkarka, a od 1952 także jako reżyser w T. Kukiełek Banialuka w Bielsku. Wystawiała tam przedstawienia lalkowe, m.in. "Buratino", "Baśń o zaklętym kaczorze". W 1952 zdała aktorski egzamin eksternistyczny. W sez. 1957/58 reżyserowała w T. Lalek Arlekin w Łodzi, w 1958/59 była asystentką reżysera w Operetce Śląskiej w Gliwicach. W 1959-61 reżyserowała w Śląskim T. Lalki i Aktora Ate­neum w Katowicach, m.in. "Baśń o górniku Bulandrze". Później pracowała w teatrach gł. jako kon­sultant słowa, m.in. w T. Powszechnym w Łodzi (1960-63), T. im. Bogusławskiego w Kaliszu (od 1963), T. Lalek Pinokio w Łodzi (od 1963), Ope­retce w Łodzi (1966-67), T. Wielkim w Łodzi (1966-68), Operze Śląskiej w Bytomiu (1967), a także w T. Banialuka w Bielsku-Białej. Równo­cześnie od 1955 do końca życia (z krótkimi prze­rwami) wykładała technikę i wyrazistość mowy w PWST w Łodzi (później pn. PWSTiF, od 1970 PWSFTViT), a od 1962 także elementy gry aktor­skiej w PWSM w Łodzi. Współpracowała też z teatrami amat.; wykładała dykcję na licznych kur­sach dla różnych grup zaw., np. dla nauczycieli, prokuratorów. Była cenionym pedagogiem.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994