ARCHIWUM OSOBOWE > Anna Hannowa
Anna Hannowa
Anna Hannowa (1925–2020) - teatrolożka, dziennikarka, organizatorka życia kulturalnego Wrocławia, współinicjatorka i współzałożycielka Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych.
Urodzona 26 lipca 1925 roku w Rudnikach Częstochowskich. Córka Elżbiety Karoliny z d. Szymaczek i Antoniego Klajna. Żona ekonomisty i prawnika, Józefa Hanna. Matka Wojciecha (1964–2026), fizyka i finansisty.
Podczas drugiej wojny światowej harcerka ZHP, członkini Szarych Szeregów. Maturę zdała w liceum im. J. Słowackiego w Częstochowie. Po wojnie kształciła się w Studio Dramatycznym Nuny Młodziejowskiej-Szczurkiewicz w Poznaniu (1945-1948). Ukończyła teatrologię na Wydziale Humanistycznym Filologii Polskiej UAM w Poznaniu (ok. 1953).
W latach 1953–1963 pracowała w Polskim Radiu we Wrocławiu, najpierw jako redaktorka literacka, następnie jako kierowniczka redakcji reportażu literackiego. Zrealizowała ponad 200 audycji radiowych, głównie historyczno-literackich, a także programy telewizyjne o Wrocławiu (Mój dom nad Odrą, 1962).
W roku 1966 rozpoczęła pracę w Teatrze Polskim we Wrocławiu, gdzie stworzyła autorski program edukacji teatralnej dla młodzieży Klub 1212 oraz wojewódzki konkurs teatrologiczny „Młodzież poznaje teatr”, w ramach którego organizowała wykłady teatralne, wspólne tworzenie pisma teatralnego, warsztaty dla młodzieży z ruchu scenicznego i kultury żywego słowa.
Autorka książek między innymi: Młodzież i teatr (Warszawa–Wrocław 1990), Jakub Rotbaum – świat zaginiony: malarstwo, rysunki (Wrocław 1995), Teatr szczeciński i jego publiczność. Lata 1950–1953 (Szczecin 2002). Swoje teksty, głównie o edukacji teatralnej młodzieży, publikowała w „Pamiętniku Teatralnym”, „Kalendarzu Wrocławskim”, „Odrze”, „Dialogu” i „Scenie”.
Za pracę z młodzieżą otrzymała medal Komisji Edukacji Narodowej (1976), pierwszą nagrodę w Ogólnopolskiej Giełdzie Kultury (1978), nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Teatru, odznakę za Zasługi dla Oświaty, nagrodę Towarzystwa Kultury Teatralnej (1991), nagrodę specjalną na Międzynarodowym Festiwalu Młodzieży „Destination demain” w Paryżu (1992) oraz została odznaczona Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008).
Zmarła 25 listopada 2020 roku. Została pochowana na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.
Oprac. Katarzyna Kułakowska
Żródła: relacje świadków historii; "Who is who. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków", red. Ralph Hubner, VIP encyclopedias corp USA, 2002.
Teksty metateatralne
Od przymusu do współdziałania pedagogika teatru
Z tamtej strony horyzontu teatralnego pedagogika teatru
Z teatrem za pan brat. Edukacja teatralna młodzieży pedagogika teatru
Wywiady
Klub 1212. Z Anną Hannową rozmawiała Anna Patrzałkowska [w:] „Polonistyka” 1996 nr 5, s. 296-298.
O entuzjastach Melpomeny. Z Anną Hannową rozmawiał SEMP [w:] „Gazeta Robotnicza” 1985 nr 148, s. 3.
Artykuły
Po siedmiu latach [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1972/73"
Czym jest dla nich teatr [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1974/75"
Teatr młodzieży potrzebny [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1976/77"
Jak młodzież przezywa teatr [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1978/79"
Teatr i młody widz [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1979/80"
Jubileusz XV lecia konkursu [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1980/81"
Wbrew malkontentom [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1981/82"
Proby poszukiwania penetracje [w:] "Teatr Polski Wrocław. Sezon 1982/83"
Z tamtej strony horyzontu teatralnego [w:] "Młodzież i teatr", Warszawa-Wrocław 1990, s. 12-23.
Od przymusu do współdziałania [w:] "Młodzież i teatr", Warszawa-Wrocław 1990, s. 24-49.
Wrocławski epizod [w:] "Pamiętnik Teatralny" 1994 nr 1-2, s. 165-167.
Historia krótka [w:] "Pamiętnik Teatralny", 1993 nr 3-4, s. 443-449
Z teatrem za pan brat. Edukacja teatralna młodzieży [w:] „Kalendarz Wrocławski” 1999, s. 367-379.
Inne